Archivo de la etiqueta: Karaktera Aero

Mi pensos pri vi – defio!!!

Jen estas tre fama manludo, kiu povas esti ege bona defio por geskoltoj el ĉiuj branĉoj. Mi pensos pri vi ( I’ll think of you)

La teksto de la kanzono kaj ĝia traduko jenas:

I think of you as I go Pensas pri vi
So when I leave  dum m’iras for
You’re not alone  Vi ne solas
And no matter where we are Kaj ne gravas kie ni estos
We will never be that far Ni neniam estos for
‘cause I will think of you as I go Ĉar pensas pri vi dum m’iras for
I think of you as I dream Pensas pri vi, dum mi sonĝas
So when it’s dark Kiam noktas
You’ll be with me Vi estos kun mi
And no matter where we are Kaj ne gravas kie ni estos
We can look up to the stars Ni miros alten la stelojn
And I think of you as I dream Kaj mi pensos pri vi dum sonĝas
Oh, it’s a long and winding road Ho, ĝ’estas longa ventema voj’
You don’t have to walk alone Vi ne devas sole irad’
‘cause no matter where we are Ĉar ne gravas kie ni estos
I will keep you in my heart Mi havos vin ĉe mia kor’
And I will think of you as I go Kaj pri vi pensos mi dum m’iros
l think of you when I’m down Pensos pri vi, kiam mi tristos
When my heart is on the ground Kiam mia kor’ rompita estos
I will never lose my way Mi neniam devojiĝos
even if the skies are grey Eĉ kiam ĉieloj grizas pli
Cause I will think of you when I’m down Ĉar pensos pri vi kiam mi tristos
Oh, it’s a long and winding road Ho, ĝ’estas longa ventema voj’
You don’t have to walk alone Vi ne devas sole irad’
‘cause no matter where we are Ĉar ne gravas kie ni estos
I will keep you in my heart Mi havos vin ĉe mia kor’
And I will think of you as I go Kaj pri vi pensos mi dum m’iros

 

EGALULA PREMO: Ĉu funkcias por vi?

Dum la jaroj, Johano, estinta Agla Skolto, multe helpis la skoltojn en sia trupo kiel subtrupestro. Kiam forlasis la trupestro li miris kiel la trupo daŭrus, se neniu estrus ĝin. La knaboj komencis perdi intereson kaj kunvenoj ne bonis. Unu tagon, Johano parolis kun a Distrikta Komisiulo pri ĝi kaj baldaŭ partoprenis kurson por trupestroj kaj multe legis libron por trupestroj, kelkajn partojn pli ol unufojo.

Post tio, John telefonis la patrolestrojn por kunveni ekster la trupkunveno diskuti la malbonan aferon. Ĉar la antaŭa trupestro estris ĉiujn kunvenojn, tendarojn kaj programon lia subita translokiĝo malfortigis la trupon en diversaj manieroj. Kion fari? Post kelka diskuto, la patrolestroj petis Johanon esti ilia estro. Johano rifuzis sed gvidis ilin elekti ĉefpatrolestron estri la trupon. Poste Johano konsilis kun ili pri kiel funkciigi la trupon kaj kiel administri la kunvenojn kaj la tendaron ĉirkaŭ pionirarta programo. La uzo de la nodoj kaj de ĉirkaŭvolvoj por konstrui kamploĝan meblaron estis la lertecoj de la monato. Komprenante ilaran scion, li pluinstruis al ili pri la pionirarto petante ke antaŭ ol la sekvonta trup-kunveno ĉiu patrolo lernu la nodojn. La patrolestroj konsentis kaj faris komencajn planojn por iliaj patrolaj kunvenoj.

La vespero de la trupkunveno venis, kaj pli da knaboj asembleis ol je iu ajn alia tempo en la memoro de Johano. Post la kunveno Johano kunvenis denove kun la patrolestroj kiuj entuziasme dankis pro lia helpo. La knaboj multe ĝuis la programerojn kaj la ludojn kaj pli multe ol ĉio ajn alia, ili la patrolestroj, administris la tutan kunvenon, ne iu plenaĝulo!!! Kiel semajnoj pasis, spirito inter la patroloj kompeti rapide kreskis, teama laboro okazis kaj la trupo pliigis en nombroj.

Dumtempe Johano havis neniun komitaton, sed iu ajn alia koncerna patro kiu alvokis la parencojn prizorgi la transportadon, gajni li da financoj por nova ekipaĵo, helpi pretigon de skolto-parenca nokto kaj pluaj detaloj necese en la vivo de trupsubteno.

Malfeliĉe unu problemo daŭris. Ne multaj skoltoj gajnis insignojn kaj neniom da diskuto je la trupa aŭ je la patrolestraj kunvenoj povus instigi la knabojn. Kion fari? Al Johano tio estis vera enigmo.

Unu tagon ĉe vendejo Johano renkontis la plej junan skolton kaj havis longan diskuton kun li. Eĉ tiu knabo ne povis respondi tion ĝis Johano petis lin renkonti denove je sabata mateno apud la trupkunvenejo. Jen estas malgranda arbaro tie kaj ili ambaŭ trapromenis, studante ĉiun arbon la ŝelo, kaj birdoj supren. La eta skolto nomita Georgo lernis multe tiun matenon kaj ili decidis kunveni denove samloke, samtempe sed kun la manlibro. Dum semajnoj poste, Johano kaj Georgo iĝis bonaj amikoj spite de la aĝdiferenco kaj baldaŭ Georgo iĝis duagrada skolto je la surprizo de ĉiuj aliaj trupanoj. Rezonis la patrolestroj kaj aliaj knaboj, se Georgo povas pasi, ili nelonge permesos le herbaron kreski sub iliaj piedoj. Baldaŭ la trupo prenis sur sin defio gajni insignojn kaj al la surprizoj de la parencoj nova komenciĝo okazis kiam la skolto preskaŭ premis lian parecon aktive subteni ĉian parton de la programo.

Johano nelonge estas la trupestro ĉar li trovis dediĉitan patron prizorgi la postenon sed lia amiko George restas vivlonga amiko.